Taglay Ang Malaking Kagalakan

 

 The Ascension of the Lord

(Ang Pag-akyat sa Langit ng Panginoon)

29 May 2022 

 

First Reading (Unang Pagbasa): ACTS (Gawa) 1:1-11

Responsorial Psalm (Salmong Tugunan): PS (Slm) 47:2-3, 6-7, 8-9

Second Reading (Ikalawang Pagbasa): EPH (Efe) 1:17-23 or HEB (Heb) 9:24-28; 10:19-23

Gospel (Ebanghelyo): LK (Luc) 24:46-53

 

Reflection (Repleksyon)

By (Ni): Renato C. Vibiesca

 

“Taglay ang malaking kagalakan.” Ito ang nadama ng mga alagad matapos silang basbasan at pagpalain habang umaakyat sa langit ang Panginoong Jesus. Maraming pagkakataon na naririnig natin sa mga pangaral na mawawalan ng saysay ang lahat ng ating pananalig kay Jesus kung hindi Siya muling nabuhay at umakyat sa langit. Ang Ebanghelyo ng nakaraang mga Linggo hanggang sa ngayon ay patunay na totoo (hindi fake news) ang pagiging makapangyarihan ng Diyos na ating Panginoong Jesus. Bukod sa nabuo ang ating paniniwala sa simbahan, nagkaroon din ng tamang kahulugan ang mga sakripisyo ng pasyon ng pagkamatay ni Jesus nang Siya’y muling nabuhay at umakyat sa langit. Kaya nga nararapat na magtaglay tayo ng malaking kagalakan sa ating mga puso dahil totoo ang pagliligtas sa atin ni Jesus. Kaakibat kasi ng malaking kagalakan ang malaking pag-asa. Nabuo ang matibay na pag-asa ng ating paniniwala na balang-araw  ay magkakaroon din tayo ng buhay na walang hanggan. 

Ang malaking kagalakang ito na biyaya sa ating buhay ay isang paalaala rin na hindi ang mundong ito ang permanenteng tahanan natin. Ang lahat ng ating mga aktibidad sa mundong ito ay paghahanda lamang sa pagharap natin sa Diyos, paghahanda upang matamasa natin ang paghahari ng Diyos, ang malasap natin ang tunay na kaharian ng langit. Pero sa totoo lang, madalas na nabubulag tayo ng panlilinlang ng mundong ito. Kaydali nating makalimot sa pag-ibig ng Diyos kung nahaharap na sa mga pagsubok ng buhay.

Alam nating maraming klase ng tukso ang nag-uudyok sa atin upang magkasala sa Diyos at sa ating kapwa, pero napagninilayan ko na madalas na nahaharap sa malalaking pagsubok ang mga dapat ay lingkod ng bayan na nakapwesto sa mga ahensiya ng pamahalaan. Subalit, karamihan nga sa mga naghahanapbuhay na nasa gobyerno, lalo na ang mga may matataas na posisyon, ang kalimitang nakalilimot sa mga aral ng pagiging Kristiyano. Pinakamalala ang korapsiyon sa pamahalaan bilang isa sa pinakamalaking kasalanan ng mga nasa pwesto o kahit pa ng ilang maliliit na kawani. Isa rin akong empleyado ng gobyerno kaya’t madali kong nakikita ang mga butas na nagpapasingaw sa mga gawaing tiwali at hindi kaaya-aya sa mata ng Diyos. Kailangan lamang na manindigan tayo na binasbasan na tayo ng Panginoong Jesus sa pamamagitan ng biyaya ng Kanyang pag-ibig at binusog din tayo ng  Kanyang mga aral. Malaki ang hamon sa ating mga Kristiyano na ipamalas ang kabutihan sa  pamamagitan ng pagiging mabuting halimbawa sa kapwa empleyado. Para sa mga lingkod ng Diyos na nasa gobyerno, napakahirap ang maging tapat sa aral ng  Diyos sa gitna ng mga naglalakihang tukso, lalo na kung may kinalaman sa pera, subalit ang grasya na rin ng Diyos ang tutulong sa atin upang manatiling tapat sa Diyos. Hindi tayo panghihinaan ng loob kung tatanggapin natin na hindi naman talaga natin kaya kung sa sariling kakayahan lamang natin iaasa ang paglaban sa tukso, bagkus ay lagi tayong sasandig sa tibay ng pag-ibig ng ating mahal na Panginoong Jesus. Kaya’t mananatili sa atin ang malaking kagalakan at pag-ibig ng Diyos kahit pa na maghirap tayo sa pakikipaglaban sa mga tukso ng mundong ito. Ang lubos na pasasalamat at papuri sa Diyos ang tanging sasambitin natin sa tuwing nagtatagumpay tayo sa mga maliliit at malalaking pagsubok, hanggang sa makaakyat din tayo sa langit upang makapiling ang Diyos magpasawalang-hanggan. Amen.

Prayer (Panalangin)

Panginoong Jesus, dalangin namin na patatagin mo ang aming pananampalataya sa Iyo upang matanggap din namin ang grasya ng malaking kagalakan sa aming buhay habang nakikipaglaban kami sa mga tukso ng mundong ito. Amen.

Ang Pag-ibig ng Diyos

  

 Sixth Sunday of Easter

(Ika-anim na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay)

22 May 2022 

 

First Reading (Unang Pagbasa): ACTS (Gawa) 15:1-2, 22-29

Responsorial Psalm (Salmong Tugunan): PS (Slm) 67:2-3, 5, 6, 8

Second Reading (Ikalawang Pagbasa): REV (Pag) 21:10-14, 22-23

Gospel (Ebanghelyo): JN 14:23-29

 

Reflection (Repleksyon)

By (Ni): Renato C. Vibiesca

 

Maraming pagkakataon na nararamdaman nating parang walang direksiyon ang ating buhay. Hindi naiiwasan na kung minsa’y halos natataranta o nalilito na tayo sa mga nangyayari sa ating paligid. ‘Yung tipong akala mo’y ok na ang lahat pero hindi pa pala. Naguguluhan ka pa rin ba sa mga pangyayari sa buhay mo? Ang mga paalaala ng Panginoong Jesus sa Ebanghelyo ngayon ay tunay na napakayamang biyaya para sa ating lahat upang mapagtagumpayan natin ang mga pagsubok na ito. Ang pag-ibig natin sa Diyos ay biyaya ng pananampalataya at sa paalaala nga ni Jesus kung tayo’y mananatili sa pag-ibig natin sa Diyos, ang ating butihing Diyos Ama at ang ating Panginoong Jesus ay siguradong mananahang lagi sa atin. Sa katunayan, ang Banal na Espiritu ay patuloy na tuturuan tayo ng anumang bagay na naaayon sa kalooban ng Diyos at laging paaalalahanan tayo ukol sa mga itinuro sa atin ng Panginoong Jesus.

Walang duda na mahal na mahal nga tayo ng ating Panginoong Jesus dahil handog Niya ang kapanatagan ng damdamin - ang kapayapaan ng ating puso upang hindi tayo mangamba o matakot na humarap sa hamon ng buhay.

Noong dumapo ang pandemya sa ating bayan, nadama ko ang hindi maipaliwanag na takot at karamihan nga sa atin ay nakadama rin ng ganitong pagkabagabag; binalot tayo ng samu’tsaring pangamba sa buhay na nagbunga ng walang kapanatagan ng ating mga damdamin. Pero kumapit tayo sa pag-ibig ng ating Panginoong Jesus at napawi nga ang pagod sa ating puso. Ang ating katapatan, pananampalataya, at pag-ibig sa Diyos ay nagbunga agad ng malaking biyaya para sa lahat. Walang patid ang pagtuturo sa atin ng Banal na Espiritu kung ano ang marapat na ikikilos natin sa panahong nawawalan na tayo ng pag-asa, kaya unti-unti tayong sumigla at nagkalakas ng loob upang makabangon sa pagkakasadlak sa pandemya. Pero hindi pa man natatapos ang pandemya, naharap na naman tayo sa matinding pagsubok ukol sa pagpili ng mga mamumuno sa ating bayan. Nagdulot na naman ito ng panibagong matinding agam-agam para sa kinabukasan ng ating mga anak. Sa panahon ng eleksiyon ay nagkagulo-gulo tayo, nag-away-away ang magkakaibigan maging ang magkakamag-anak, halos mabura nga ang imahen ng pagiging Kristiyano natin dahil sa gigil sa isa’t isa. Akala mo’y matinding giyera ang batuhan ng  masasamang bagay sa isa’t isa. Napakalungkot na nawala ang kahinahunan ng karaniwang Kristiyano sa ating mga sarili.  Sa Ebanghelyo ngayon ay muling ipinaaalala sa atin, hindi niya tayo iniiwan at paulit-ulit, nangungulit na nga ang Panginoon Jesus sa atin: “Kapayapaan ang iniiwan ko sa inyo. Huwag kayong mabalisa; huwag kayong matakot.” Panghawakan nawa natin ang ating pag-ibig sa Diyos at sa ating kapwa upang manahimik ang ating mga puso sa kapayapaan ng ating Panginoong Jesus.  Amen.

Prayer (Panalangin)

Panginoong Jesus, panalangin nami’y punuuin mo ng pag-ibig ang aming mga puso at kami’y puspusin ng Banal na Espiritu upang malaman namin kung papaano maipadarama sa aming kapwa ang iyong matimyas na pag-ibig. Manalig nawa kami sa kapayapaang handog Mo sa amin upang ito ang manguna sa aming buhay lalo na sa panahong nahaharap kami sa matinding pagsubok at tukso. Amen.

Chill. Love. Be Happy

  

 Fifth Sunday of Easter

(Ikalimang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay)

15 May 2022 

 

First Reading (Unang Pagbasa): ACTS (Gawa) 14:21-27

Responsorial Psalm (Salmong Tugunan): PS (Slm) 145:8-9, 10-11, 12-13

Second Reading (Ikalawang Pagbasa): REV (Pag) 21:1-5a

Gospel (Ebanghelyo): JN 13:31-33a, 34-35

 

Reflection (Repleksyon)

By (Ni): Renato C. Vibiesca

 

Karamihan sa ating mga kababayan ay nabalisa (naguguluhan, nag-aalala, naliligalig) nitong mga nakaraang araw dahil sa resulta ng halalan sa ating bansa. Ang iba pa ay hindi pa rin kalmado hanggang ngayon, hindi pa nga nakaka-move on. Sa gitna ng lahat ng kaguluhang ito, ang biyaya ng ating Panginoon ay ibinibigay sa atin ngayon sa Ebanghelyo upang maibsan ang ating mga alalahanin sa buhay sa panahong natataranta na tayo sa sitwasyon ng ating bayan. "Isang bagong utos ang ibinibigay ko sa inyo: mag-ibigan kayo! Kung paanong inibig ko kayo, gayon din naman, mag-ibigan kayo. Kung kayo'y mag-ibigan, makikilala ng lahat na kayo'y mga alagad ko."

Sa tingin ng iba ay napakabigat ng kautusang ito.  Totoong malaking biyaya ito para sa ating lahat pero hindi ito simple, hindi ito madaling gawin, hindi ito pagpapa-cute lang at kaya na natin agad ibigin ang ating kapwa. Hindi ba’t numero uno nating problema ay kung papaano iibigin ang ating mga kaaway? Papaano mo iibigin ang kapwa mong patuloy kang pinagnanakawan? Papaano mo iibigin ang taong patuloy kang niloloko? Papaano mo iibigin ang kapwa mo kung hindi niya inaako ang kanyang kasalanan, hindi humihingi ng tawad, at walang pahiwatig ng sinseridad ng pagsisisi sa nagawang kasalanan sa iyo?  Siguradong gigil na gigil ka sa taong ito tuwing makikita siya. Ang tendensiya pa ay gusto nating maghiganti sa mga taong nangwalanghiya sa atin. Ang hirap, di ba?

Siyempre ipinagdarasal nating lagi na magkaroon tayo ng kapayapaan ng kalooban at puso kung may mga tao sa buhay natin na napakahirap mahalin. Madalas nga nating nababanggit na ipinagpapasa-Diyos na lang natin sila. Kaya chill lang tayo dapat. Bukod sa pananalangin, huwag tayong mag-alala dapat dahil nasa biblia rin ang mga paliwanag kung papaano natin maisasakatuparan ang kautusang ito, tingnan natin ang lumang salin sa 1 Mga Taga-Corinto 13:4: “Ang pag-ibig ay mapagpahinuhod, at magandang-loob; ang pag-ibig ay hindi nananaghili; ang pag-ibig ay hindi nagmamapuri, hindi mapagpalalo.” Pasintabi sa Gen Z at baka dumugo mga ilong nila sa lalim ng mga salita. Sa madaling salita sa ating panahon, ang pag-ibig ay hindi nega, hindi laging cancel, hindi laging kumokontra, hindi nakikipag-away, nakikinig mabuti upang makapagbigay ng pahintulot o pagsang-ayon sa kabutihan (ito ang ibig sabihin ng mapagpahinuhod), sa ibang salin ay “ang pag-ibig ay matiyaga” at laging nakatuon sa ikabubuti at kapayapaan (kaya magandang-loob ang pag-ibig); samantalang ang “hindi nananaghili” naman ay hindi mainggitin (imposible kasing mahalin mo ang kapwa mo kung laging naiinggit ka sa kung anuman ang mayroon siya at wala ka, samantalang hindi mo nakikita ang nasa sa iyo na pero wala naman sa iba); ang “hindi nagmamapuri” ay hindi mayabang o mapagmataas, mapagpakumbaba o laging pagpapakumbaba ang inaasal ng nagmamahal sa gitna ng tamang katuwiran. Ang linaw at ang ganda talaga ng mga paliwanag na ito ukol sa katangian ng pag-ibig bilang gabay natin na itinutuloy hanggang bersikulo 7.

Sa pagninilay ko sa ating Ebanghelyo, ipinapahiwatig lagi sa atin na ang pag-ibig ay kahinahunan, maghanap ng oras at espasyo upang huminga nang malalim, upang maging payapa o kalmado, ika nga ay magkaroon ng peace of mind.  Ito kasi ang ibinibigay sa atin ng ating Panginoong Jesus, ang tunay na kapayaan ng puso, ang tunay na pag-ibig, ang biyaya ng kanyang puso, at saka pa lamang natin nadadama ang tunay na kaligayahan.

Prayer (Panalangin)

Panginoon Jesus, ibuhos Mo sa amin ang kakayahang maging mahinahon sa lahat ng pagkakataon upang maipadama naming sa aming kapwa ang tunay na pag-ibig na Iyong ibinibigay sa amin. Papag-alabin Mong lagi ang apoy ng pag-ibig namin sa Iyo upang maipasa namin sa aming kapwa ang sigasig ng Iyong pag-ibig sa pamamagitan ng kongkretong pagtulong sa lahat ng higit na nangangailangan. Amen.

Kung Ano ang Itinanim

Fifteenth Sunday in Ordinary Time 

16 July 2017

First reading                                                                                                                Isaiah 55:10-11

Thus says the Lord: ‘As the rain and the snow come down from the heavens and do not return without watering the earth, making it yield and giving growth to provide seed for the sower and bread for the eating, so the word that goes from my mouth does not return to me empty, without carrying out my will and succeeding in what it was sent to do.’

Responsorial Psalm
Psalm 64(65):10-14

Second reading                                                                                                     Romans 8:18-23

I think that what we suffer in this life can never be compared to the glory, as yet unrevealed, which is waiting for us. The whole creation is eagerly waiting for God to reveal his sons. It was not for any fault on the part of creation that it was made unable to attain its purpose, it was made so by God; but creation still retains the hope of being freed, like us, from its slavery to decadence, to enjoy the same freedom and glory as the children of God. From the beginning till now the entire creation, as we know, has been groaning in one great act of giving birth; and not only creation, but all of us who possess the first-fruits of the Spirit, we too groan inwardly as we wait for our bodies to be set free.

Gospel Acclamation Alleluia, alleluia! Speak, Lord, your servant is listening: you have the message of eternal life. Alleluia!

---

Gospel	Matthew 13:1-23

Jesus left the house and sat by the lakeside, but such large crowds gathered round him that he got into a boat and sat there. The people all stood on the beach, and he told them many things in parables.

  He said, ‘Imagine a sower going out to sow. As he sowed, some seeds fell on the edge of the path, and the birds came and ate them up. Others fell on patches of rock where they found little soil and sprang up straight away, because there was no depth of earth; but as soon as the sun came up they were scorched and, not having any roots, they withered away. Others fell among thorns, and the thorns grew up and choked them. Others fell on rich soil and produced their crop, some a hundredfold, some sixty, some thirty. Listen, anyone who has ears!’

  Then the disciples went up to him and asked, ‘Why do you talk to them in parables?’ ‘Because’ he replied, ‘the mysteries of the kingdom of heaven are revealed to you, but they are not revealed to them. For anyone who has will be given more, and he will have more than enough; but from anyone who has not, even what he has will be taken away. The reason I talk to them in parables is that they look without seeing and listen without hearing or understanding. So in their case this prophecy of Isaiah is being fulfilled:

You will listen and listen again, but not understand,

see and see again, but not perceive.

For the heart of this nation has grown coarse,

their ears are dull of hearing, and they have shut their eyes,

for fear they should see with their eyes,

hear with their ears,

understand with their heart,

and be converted

and be healed by me.

‘But happy are your eyes because they see, your ears because they hear! I tell you solemnly, many prophets and holy men longed to see what you see, and never saw it; to hear what you hear, and never heard it.

  ‘You, therefore, are to hear the parable of the sower. When anyone hears the word of the kingdom without understanding, the evil one comes and carries off what was sown in his heart: this is the man who received the seed on the edge of the path. The one who received it on patches of rock is the man who hears the word and welcomes it at once with joy. But he has no root in him, he does not last; let some trial come, or some persecution on account of the word, and he falls away at once. The one who received the seed in thorns is the man who hears the word, but the worries of this world and the lure of riches choke the word and so he produces nothing. And the one who received the seed in rich soil is the man who hears the word and understands it; he is the one who yields a harvest and produces now a hundredfold, now sixty, now thirty.’

Reflection

by Nats Vibiesca

Gusto ko sanang magtanim ng mga gulay sa aming bakuran, pero wala naman kaming bakuran, o kahit man lang sana sa paso at baka makapagpatubo ako ng kalamansi, kamatis, sili at iba pa. Kaso’y wala akong magandang lupa na makuhaan, kadalasa’y puro sementado na ang lugar sa Maynila. Ang kumpare kong pari ay nagpapalaganap ng sistema ng Bokashi, ito ‘yung makakagawa ka ng organic na fertilizer mula sa mga mismis ng pinagkainan o pinagbalatan ng mga prutas at gulay sa kusina. Kaya nga lang ay walang lupa na makukuha at binibili na rin ang lupa na mapagtataniman. Ang saya sigurong maging magsasaka, naisip ko lang nang mabasa ang ebanghelyo.

Ang totoo’y paubos na ang mga magsasaka sa ating bayan. Bibihira na sa mga kabataan na mangangarap na maging magsasaka sa ngayon. Karamihan sa kanila, sa kagustuhan na rin ng mga magulang, ay nakatuon ang pangarap na makapangibang bansa balang araw upang doon makapaghanapbuhay at mabilis na umasenso. Ayaw nating maging magsasaka dahil ang konsepto natin dito ay salamin ng kahirapan. Kakaunti lamang ang may interes na magtanim kahit man lang sa kanilang bakuran o munting hardin. Paminsan-minsa’y nakikita natin ang mga adbokasiya sa pagtatanim ng puno para sa kalikasan, pero bihira nga lamang ito. Kaya nga halos wala na tayong danas sa tamang paraan ng pagtatanim, hindi natin nauunawaan ang halaga ng tamang panahon sa pagsisimula ng pagsasaka, at wala tayong alam kung papaano pumili ng magandang lupa para pagtaniman ng binhi. Ngunit ito’y karanasan para sa pangangailangan ng ating katawan. Ang kwento ni Jesus ay talinghaga ng paghahasik ng binhi para sa pangangailangan naman ng ating puso at kaluluwa. Sa simpleng salita, ang pagninilay ko sa ebanghelyo ukol sa mga metapora o simbolismo ng parabula ng paghahasik ng binhi ni Jesus ay nakatuon sa pag-big ng Diyos sa atin.

Kung si Jesus ang tagapaghasik ng binhi sa kwento, siguradong kabisado niya ang magandang lupa na kanyang pagtataniman, ito ang ating mga puso. Hindi ba’t malaking biyaya ang pag-ibig ni Jesus na itinanim sa ating mga puso? Walang duda na mamumunga rin ng pag-ibig ang binhing ito, pag-ibig na handang ipamahagi rin sa iba. Papaano? Kusang mamumulaklak tayo sa pamamagitan ng pagtulong sa ating kapwa na higit na nangangailangan. Ang halimuyak ng ating bulaklak at ang ganda nito ay magsisilbing lakas at sigla ng mga nawawalan ng pag-asa. At kalauna’y magiging bunga na nga ang bulaklak na ito upang mapagkuhaan ng mga binhi na muling isasaboy sa mabuting lupa, pero sa pagkakataong ito’y tayo naman ang magiging tagapagsaboy ng bagong binhi, at muling sisibol ang bagong pag-asa, kaya’t hindi natatapos ang pag-ibig ni Jesus.

Sa kabuuan, ang pag-ibig ng Diyos na ibinigay sa atin ay biyayang magpapakilos at magpapasigla sa kagustuhan nating makatulong sa ating kapwa. Maaaring nagsisimula ito sa sarili nating pamilya. Ang pagmamahal sa pamilya ay higit na nararamdaman kung naipapakita sa gawa. Kung labis ang pagpapakita ng pagmamahal sa pamilya’y tatawid naman ito sa ibang tao na nangangailangan din ng pagmamahal at kalinga na hindi lamang sa salita naririnig kundi makikita rin sa mga gawa.

Prayer

Panginoong Jesus, itulot Mong magbunga ang pagmamahal na itinanim Mo sa aming mga puso upang maibahagi namin ito sa mas nakararami. Amen.

Kakaibang Hari

First Reading: Dn 7:13-14

As the visions during the night continued, I saw one like a Son of man coming, on the clouds of heaven; when he reached the Ancient One and was presented before him, the one like a Son of man received dominion, glory, and kingship; all peoples, nations, and languages serve him. His dominion is an everlasting dominion that shall not be taken away, his kingship shall not be destroyed.

Responsorial Psalm: Ps 93:1, 1-2, 5

Second Reading: Rv 1:5-8

Jesus Christ is the faithful witness, the firstborn of the dead and ruler of the kings of the earth. To him who loves us and has freed us from our sins by his blood, who has made us into a kingdom, priests for his God and Father, to him be glory and power forever and ever. Amen.

Behold, he is coming amid the clouds, and every eye will see him, even those who pierced him. All the peoples of the earth will lament him. Yes. Amen. "I am the Alpha and the Omega, " says the Lord God, "the one who is and who was and who is to come, the almighty."

Gospel: Jn 18:33b-37

Pilate said to Jesus, "Are you the King of the Jews?" Jesus answered, "Do you say this on your own or have others told you about me?" Pilate answered, "I am not a Jew, am I? Your own nation and the chief priests handed you over to me. What have you done?" Jesus answered, "My kingdom does not belong to this world. If my kingdom did belong to this world, my attendants would be fighting to keep me from being handed over to the Jews. But as it is, my kingdom is not here." So Pilate said to him, "Then you are a king?" Jesus answered, "You say I am a king. For this I was born and for this I came into the world, to testify to the truth. Everyone who belongs to the truth listens to my voice."

Reflection

By Patty Dela Rosa

Kapag tayo ang nakarinig ng salitang "hari" ang unang pumapasok sa ating isip ay isang taong makapangyarihan. Isang taong maimpluwensiya at mayaman. Siya ay may kaharian at mga pamayanang nasasakupan. Pinagsisilbihan siya ng kanyang mga tagapaglingkod at may mga kawal na nagbabantay at handa siyang ipagtanggol anumang oras. Ang isang hari ay may magarang kasuotan. May korona at setrong gawa sa ginto at mamahaling bato. Nakikisalamuha siya sa mga maharlikang tao. Bawat batas na ipinatutupad niya ay may kaakibat na kamatayan sa sinumang susuway dito. Kapag ang hari ay isang mabuting hari, siya ay minamahal ng karamihan subalit kapag naman masama ang kanyang pag-uugali, siya ay iniilagan at kinatatakutan. Ganito inilalarawan ang mga hari sa isang fairy tale.

Si Hesus bilang anak ng Diyos, ay isa ring hari. Subalit ang ipinakita Niyang paghahari ay salungat sa mga haring tulad ng mga nasa fairy tales. Si Hesus ay isang hari na mulat sa kahirapan ng buhay. Mula sa Kanyang pagsilang makikita na natin ang abang pamumuhay ng Kanyang mga magulang na sina Jose at Maria. Wala Siyang matatawag na palasyo.

Walang Siyang magagarang kasuotan. Wala Siyang mga tagapaglingkod at mga kawal na magtatanggol sa Kanya anumang oras. Nakikisalamuha Siya hindi sa mga taong maharlika o mayayaman kundi makikita mo Siya kung nasaan ang mga pulubi, may mga sakit o may mga karamdaman. Mas malimit si Hesus na nasa lansangan kumpara sa ibang hari na nasa palasyo lamang. Si Hesus ay isang hari subalit taliwas sa buhay ng isang haring nabubuhay sa kasaganaan.

Literal nating masasabi na hindi natin maaninag ang katangian ng isang hari kay Hesus ayon pananaw ng mga tao noong Kanyang kapanahunan dahil na rin sa estado ng Kanyang pamumuhay. Bagamat nakagawa Siya ng maraming milgaro, hindi sapat ang mga ito para kilalanin Siyang hari. Kung kaya't bago Siya hinatulan ng kamatayan, Siya ay tinuya at nilapastangan ng mga tao. Ikinahiya at itinuring na kriminal. Nakakalungkot isipin na hindi nila lubos na kilala kung sino ang kanilang inapi.

Si Hesus ay walang korona at setrong gawa sa ginto at mamahaling bato, bagkus koronang tinik at tambo ang ibinigay sa Kanya.  Isang malaking kalapastanganang ginawa ng mga kawal kay Hesus  na may halong pangungutya. At matapos Siyang ipako sa krus, nilagyan pa ng karatulang "INRI" ang Kanyang ulunang bahagi; mga salitang latin na ang kahulugan ay " Hesus Nasareno, Hari ng mga Hudyo."

Si Hesus na rin ang nagsabi...

"Ang kaharian ko'y hindi sa daigdig na ito. Kung sa daigdig na ito ang aking kaharian, ipinaglaban sana ako ng aking mga tauhan at hindi naipagkanulo sa mga Judio. Ngunit hindi sa daigdig na ito ang aking kaharian! 

"Ikaw na ang nagsasabing ako'y hari. Ito ang dahilan kung bakit ako ipinanganak at naparito sa daigdig, upang magsalita tungkol sa katotohanan. Nakikinig sa aking tinig ang sinumang nasa katotohanan. "

Ang paghaharing sinasabi ni Hesus ay ang pagsasakatuparan ng Kanyang misyon dito sa sanlibutan. Ibang paghahari ang nais iparating ng Diyos Ama sa ating lahat. At naiparating ito sa pamamagitan ni Hesus. Nais ng Diyos na sundin natin ang Kanyang mga ipinag-uutos. Nais ng Diyos Ama na maghari sa atin ang pag-ibig sa Kanya at sa ating kapwa.

Sa pamamagitan ni Hesus, naituro Niya sa atin kung paano tayo susunod sa mga ipinag-uutos ng Diyos. Sapagkat ang ninanais ng Diyos ay maghari ang kabutihan laban sa kasamaan. Ang pagpapakita ng kabutihan at malasakit sa kapwa, pagkakaisa, pagkakaroon ng pantay-pantay na karapatan, simpleng pamumuhay, paggalang sa ating kapwa at lahat ng nilalang may buhay man o wala, ang ninanais ng Diyos na gawin natin dito sa mundo.  Si Hesus, bagamat anak ng Diyos, ay nabuhay nang matuwid noong Siya ay nandito sa lupa. Nakisalamuha Siya at namuhay ng simple. Hindi Siya naghangad ng buhay na masagana dahil alam Niyang may misyon Siyang dapat gampanan para sa ating lahat.

Sa panahon ngayon, marami ang naghahari-harian sa mundo. Mga taong walang ibang hinangad kundi sila lang ang maging makapangyarihan. Ganid sa kayaman at kung maari lang bumili ng kaluluwa ginawa na nila. Mga taong busog na busog sa kayamanan pero sagad sa buto ang kasamaan. Ito ang negatibong pananaw ng paghahari. Nakakapangilabot hindi ba?

Si Hesus sa Kanyang pagiging hari ay nagbuwis ng Kanyang buhay upang iligtas tayo sa ang ating mga kasalanan. Ang pangyayaring ito ay nakatatak na sa isipan nga bawat mananamplatayang Kristiyano. Walang ibang ninais ang Diyos kung hindi ang mabuhay tayo ayon sa mga aral ni Hesus.

Kung ang lahat ng tao ay taos pusong  magnanais na maghari ang kapayapaan, pag-ibig at pagkakaisa sa mundo,  maiiwasan na ang iba't-ibang problema ng bawat bansa. Lahat magkakaroon ng pantay-pantay na karapatan anumang lahi o lipi, anumang kulay ng balat, mayaman man o mahirap. Wala ng kasakiman, wala ng mga gulo at pag-aawayan ang bawat bansa. Kung ang lahat ay mabibigyan ng kalayaan at pagkakataong makapaghanap-buhay, wala ng taong magugutom at maghihirap. Mabibigyan ng magandang edukasyon ang mga kabataan. Uunlad ang lahat ng bansa at bawat tao sa buong mundo. Ang buhay natin ay hindi fairy tale, bigyan natin ito ng reyalidad tulad ng ginawa ni Hesus noong Siya ay isinugo dito sa lupa. Binigyang katuparan Niya ang ninanais mangyari ng Diyos para sa ating lahat.

Ngayong ipinagdiriwang natin ang "KRISTONG HARI" bilang pag-alala sa kadakilaan ni Hesus... ang tunay na HARI,  idalangin natin na Siya ay maghari sa bawat puso ng lahat ng tao sa mundo.

Prayer

O Hesus, Kristong aming Hari, tunay ngang Ikaw ay dakila. Ikaw na tanging nagbuwis ng buhay upang iligtas kami sa aming mga kasalanan bilang pagtupad Mo sa Iyong tungkulin.

O Hesus, kami ay nagpapasalamat at sa Iyo ay lumalapit, maghari Ka nawa sa aming mga puso. Talikdan nawa naming ang lahat ng masama at paghariin namin ang pag-ibig sa mundo. Tulungan mo kaming ilapit ang aming sarili sa Iyo. Ikaw ang aming huwaran sa kabutihan at kababaang-loob. Gabayan Mo kami sa pang-araw-araw na buhay.

O Hesus, aming Diyos at taga-pagligtas, Ikaw ang tunay na Hari. Sa Iyo kami ay nagbibigay-pugay at nananalangin. Amen.